خبر · ۱۴۰۵/۰۸/۱۱
نگینا امانقلوا، خواننده‌ی نام‌آشنای تاجیک، در سفر خود به ایران مهمان فرشکده آذرخش بود و از نزدیک با فرش دستباف ایرانی آشنا شد.
نگینا امانقلوا در سال ۱۹۸۶ در پنجکنت تاجیکستان به دنیا آمد و از سال‌های پایانی دهه‌ی ۲۰۰۰ میلادی فعالیت حرفه‌ای خود را آغاز کرد. او را با ترانه‌های فارسی و موسیقی سنتی و اجرا با لباس‌های اصیل می‌شناسند. نگینا سال گذشته پس از اجرای کنسرت با وحید تاج میان ایرانیان هم شناخته‌تر شد و به ایران آمد.
در این بازدید، خانم امانقلوا و همراهانش فرش‌ها و تابلوفرش‌های گالری را تماشا کردند و درباره‌ی طرح‌ها و نقش‌ها گفت‌وگو شد.
زبان فارسی و هنر، ایران و تاجیکستان را به هم پیوند می‌دهد. همان‌طور که ترانه‌های فارسی از مرزها می‌گذرد، نقش فرش ایرانی نیز زبانی است که همه‌ی فارسی‌زبانان با آن آشنایند.
فرشکده آذرخش از حضور گرم نگینا امانقلوا و همراهانش سپاسگزار است.
بیشتر
خبر · ۱۴۰۵/۰۸/۱۱
مجموعه‌ی خصوصی فرشکده گزیده‌ای از کمیاب‌ترین آثار است که تنها در دسترس اعضا قرار دارد. برای دیدن این مجموعه، درخواست عضویت بفرستید.
بیشتر
خبر · ۱۴۰۵/۰۸/۱۱
فرشکده فرش‌های دستباف را به هر جای دنیا می‌فرستد و هر فرش درِ منزل تحویل داده می‌شود.
برای آگاهی از زمان و شرایط ارسال به کشور خود، با همکاران ما تماس بگیرید.
بیشتر
مراسم و نمایشگاه · ۱۴۰۵/۰۸/۱۱
فرشکده آذرخش به مهمانی خصوصی سفیر پادشاهی عربستان سعودی در تهران دعوت شد؛ جشنی به مناسبت نود و سومین روز ملی عربستان که در هتل اسپیناس برگزار شد و میهمانانی از ایران و عربستان را کنار هم نشاند.
روز ملی عربستان هر سال در ۲۳ سپتامبر گرامی داشته می‌شود و یادآور بنیان‌گذاری این کشور است. شعار نود و سومین سالگرد «نحلم ونحقق» بود؛ به معنای «رؤیا می‌بینیم و محقق می‌کنیم». این شعار بر دیوار مراسم و در کنار تصاویر بزرگان عربستان نقش بسته بود.
پرچم دو کشور در کنار جایگاه قرار داشت و تالار با گل‌های بنفش و پرچم‌های سبز آراسته شده بود. میهمانان با لباس‌های سنتی در رقص آیینی شرکت کردند و پرچم عربستان در میان جمع به اهتزاز درآمد؛ لحظه‌ای که حال‌وهوای جشن را به اوج رساند.
برای فرشکده، این دعوت فرصتی ارزشمند برای گفت‌وگو در فضایی فرهنگی بود. فرش دستباف ایرانی همیشه زبان مشترک ملت‌ها بوده است و هر جا که نقش و گره آن حضور دارد، پلی میان فرهنگ‌ها ساخته می‌شود. نقش‌های پرکار فرش‌های دستباف نیز در این مراسم جلوه‌ی ویژه‌ای داشت.
فرشکده از سفیر و سفارت پادشاهی عربستان سعودی در تهران برای این دعوت سپاسگزار است.
بیشتر
دانستنی فرش · ۱۴۰۵/۰۸/۱۱
فرش بهارستان، که در منابع با نام «بهار خسرو» هم آمده، یکی از افسانه‌ای‌ترین فرش‌های تاریخ است. این فرش در کاخ پادشاهان ساسانی در تیسفون نگهداری می‌شد و از آن هیچ اثری برجای نمانده است؛ آنچه امروز می‌دانیم از نوشته‌های مورخان است.
این فرش بیشتر به خسرو پرویز نسبت داده می‌شود. دانشنامه‌ی ایرانیکا آن را فرش سلطنتی بسیار بزرگی از اواخر دوره‌ی ساسانی معرفی می‌کند و می‌نویسد طبری آن را «بهار خسرو»، بلعمی «فرش زمستانی» و حبیب‌السیر «بهارستان» نامیده‌اند. در منابع آمده است که پادشاه در زمستان بر آن می‌نشست و شراب می‌نوشید، تا روزهای سرد سال را چون بهار بگذراند. نام این فرش نیز از همین‌جا آمده است.
طرح فرش را باغی در بهار توصیف کرده‌اند، با جوی‌های آب، گذرگاه‌ها، درختان و گل‌ها. در روایت‌ها، این نقش‌ها با طلا، نقره، ابریشم و سنگ‌های گران‌بها ساخته شده بود و حاشیه‌ی آن با زمرد آراسته بود. به همین دلیل، بهارستان را از نخستین نمونه‌های شناخته‌شده‌ی طرح باغ در فرش ایرانی می‌دانند؛ طرحی که قرن‌ها بعد در فرش‌های باغی ادامه یافت.
درباره‌ی اندازه‌ی فرش روایت‌ها یکسان نیست. بعضی منابع آن را مربعی به ضلع حدود ۲۷ متر می‌دانند و برخی عددهای دیگری داده‌اند. آنچه در همه‌ی روایت‌ها مشترک است، بزرگی و شکوه استثنایی آن است.
سرنوشت این فرش با پایان دوران ساسانی گره خورد. در سال ۶۳۷ میلادی، سپاه مسلمانان به فرماندهی سعد بن ابی‌وقاص تیسفون را گرفت و این فرش به دست فاتحان افتاد. فرش به مدینه فرستاده شد و بنا بر روایت‌های تاریخی، آن را تکه‌تکه کردند و میان جنگجویان و بزرگان قسمت کردند. به این ترتیب، یکی از بزرگ‌ترین شاهکارهای هنری آن روزگار برای همیشه از میان رفت.
از فرش بهارستان حتی یک تکه هم به ما نرسیده است و تصویری از آن وجود ندارد. تنها یادگار ملموس آن روزگار، ایوان تیسفون یا طاق کسری است که امروز در عراق بر پا مانده است. با این حال، نام بهارستان هنوز در تاریخ فرش ایران زنده است و یادآور فرهنگی است که بهار را روی فرش می‌بافت.
بیشتر
